Tags

, , , , ,


Je hebt van die dingen waar je maar tegenaan blijft hikken. Je wil wel, maar weet niet goed waar te beginnen, laat staan waarmee te beginnen. Dat had ik met het plafond van rode holle bouwstenen, die niet bepaald netjes gelijk lagen. Deuken en verspringingen van 1 cm en meer, om van de gaten nog maar niet te spreken. Okay, lang genoeg uitgesteld, nagedacht, heroverwogen etc, dus de trap gepakt een lekker papje, niet te dun, aangemaakt en aan de slag. Eerst maar eens de oneffenheden enigszins glad gestreken en de gaten zoveel mogelijk gedicht. Dagje wachten…….Het grote moment is aangebroken, voor het eerst van mijn leven ga ik een plafond stuccen!

het muurvarken (de stucadoor)

Halve emmer schoon water, gipspleister erin strooien, mixer in de boormachine en het eerste beslag aanmaken. Man, wat gaat er een hoeveelheid gips bij een halve emmer water! Maar na zo’n 10 minuten had ik toch een mooi “zalfje”! Klodder op de stalen spaan en smeren maar! En wat denk je? Het viel niet eens naar beneden! Het bleef mooi plakken en ik kon dus doorgaan met het zalven van het plafond.

Zalven

Toen de emmer leeg was had ik wel 3 m2 gedaan, van de 45(!), maar dat was ruw werk. Dus het z.g. mes ter hand genomen om af te messen zoals dat geloof ik genoemd wordt. Ben je dan klaar? De vakman wel denk ik, maar ik dus niet. Nog 1 stuk gereedschap te gaan: de sponsspaan, een spaan waarop een platte spons is geplakt. Die maak je nat en dan strijk je de stuclaag nog eens na.

amateur op een huishoud trapje

Of dat de normale gang van zaken is weet ik niet maar het resultaat vond ik acceptabel. Aan het einde van de 2e dag was ik klaar! En toen mijn “uitvoerder” Coby zei dat ze het ongelooflijk vond, een hele prestatie, en dat ze trots op mij was! Kun je niet meer stuk nietwaar.  Apetrots.

Terwijl ik bezig was met het boven mijn hoofd werken, was Coby begonnen om wat tafeltjes te maken. Sinds ze heeft leren omgaan met een schroefboor, het groene wonder zoals ze de Hitachi noemt, wordt ze steeds creatiever.

Coby met het "groene wonder" (schroefboor)

Een onderstel en een lange plaat, een paar schroeven en een plastic kleed als tafellaken: voila! Handig als je buiten eet en als er gasten zijn. Dan kun je een buffetje klaar zetten en neemt ieder wat hij lekker vindt.

seizoen buffet tafel van Coby

Naast tafeltjes maken heeft Coby een koelkast onderhanden genomen. Oorspronkelijk was hij wit, na een eerste make-over was hij blauw en nu is hij zilver. Stond ooit in Maarssen aan de Vecht en gaat nu zijn, waarschijnlijk, laatste fase in, in de keuken van Bellevue!

Bij het uitdenken van de leidingen heb ik het zekere voor het onzekere genomen en een extra aanvoer voor de afvoer gemaakt. Klinkt ingewikkeld he? Maar boven Bellevue, op de rez-de-chaussee (begane grond), komt ook een keuken en die moet zijn afvalwater ook kwijt. Daar hebben we al een plan voor maar bij nader inzien heb ik toch voorzien in een alternatief. Daarvoor moest ik wel weer een gat, diameter 40mm,  door een 50 cm dikke muur boren. Zo’n muur met van die grote kiezels en brokken graniet. Daar loopt je boor regelmatig in vast en moet je van de andere kant de vastzittende boor weer vrij zien te krijgen. Je bent met zo’n “gaatje” boren wel heel veel frustraties en een halve dag verder.

In de volgende fase wordt het plafond in de latex of iets dergelijks gezet en gaan we aan de wandafwerkingen beginnen. Die wanden zijn nog veel ongelijker dan het plafond. Een nieuwe uitdaging dus. Wordt vervolgd.

Advertenties